,,Niebieski Chevrolet" > rozdział XIV ,,Podwieźć Cię do domu?'' cz.2

Rozdział XIV cz.2

,,Nie opuszczaj mnie teraz,

Nie żegnaj się,

Nie odwracaj.''

***

- Tak wogóle jak Ci na imię? - zapytałam blondyna.

- Jacek.

- Ile masz lat? - zmierzyłam go wzrokiem.
- 20. A ty ślicznotko ile masz lat?
Odwróciłam głowę i momentalnie moje policzki pokryły się warstwą różu.
- Słodko się rumienisz. - lekko odwrócił moją głowę w swoją stronę.
- 18. - odpowiedziałam.
Spojrzałam do tyłu. Na jednym z foteli leżał poskładany mundur, a na nim zielony beret. Obok zauważyłam dość duży karabin, z pod którego wyłaniał się niewielki pistolet.
- Należysz do wojska?
- Co? Nie. - zaśmiał się.
- To po co Ci ten mundur i beret?
- To należy do mojego kuzyna... on jest yy... tym no...
- Dowódcą?
- Tak...
- Acha... To już tu. - powiedziałam naciskając klamkę od samochodu.
- Poczekaj. - zatrzymał mnie - Tu jest mój numer. Jeśli będziesz chciała, to zadzwoń. Nawet o 2 rano.
- Dzięki. Cześć!
Ruszyłam w stronę domu. Zamachnęłam się ręką w poszukiwaniu torebki, ale co? Nie mam jej. Rodzice są na podróży biznesowej. No nie na pewno zostawiłam ją u Jacka w samochodzie! Zaczęłam biec za samochodem i krzyczeć: ,,Jacek! Jacek! Stój!''. Ale samochód tylko przyspieszył, a ja złamałam obcasa. O masakra! Podskakując na jednej nodze ruszyłam w stronę domu Sary. Gdzieś w połowie drogi zaczął padać deszcz i rozpoczęła się burza. O nie! Zmoknięta ściągnęłam szpilki i ruszyłam w stronę najbliższego dachu. Usiadłam na suchych schodach i poczęłam płakać. Nagle na jednym z moich ramion poczułam ciepły dotyk.
- Nie płacz.
Przytuliłam się nawet nie myśląc kto to jest.
.........................................................................
Nastka